Το μήνυμα της ημέρας

«Και προς την γυναίκα έλεγον, Ότι δεν πιστεύομεν πλέον δια τον λόγον σου· επειδή ημείς ηκούσαμεν, και γνωρίζομεν ότι ούτος είναι αληθώς ο Σωτήρ του κόσμου, ο Χριστός». Ιωάν.δ΄42.

Η Σαμαρείτισσα γυναίκα, που συναντήθηκε με τον Κύριο στο πηγάδι του Ιακώβ στη Σιχάρ, δεν μπόρεσε να κρατήσει για τον εαυτό της αυτό που της είχε αποκαλυφτεί. Έτρεξε αμέσως στην πόλη και διέδωσε παντού τα νέα: «Ελάτε να δείτε έναν άνθρωπο που μου είπε ό,τι έχω κάνει στη ζωή μου. Μήπως αυτός είναι ο Χριστός;» Οι κάτοικοι της Σιχάρ, ακούγοντας τα νέα, δεν έμειναν αδιάφοροι. Τα πίστεψαν, αλλά με κάποια επιφύλαξη. Γι΄ αυτό έτρεξαν κι αυτοί αμέσως να διαπιστώσουν την αλήθεια των λόγων αυτής της γυναίκας. Το αρχικό αποτέλεσμα της επαλήθευσής τους ήταν: «Εξ εκείνης της πόλεως πολλοί εκ των Σαμαρειτών επίστευσαν εις αυτόν, δια τον λόγον της γυναικός μαρτυρούσης». Ύστερα Τον παρακάλεσαν να μείνει στην πόλη τους, και αυτό είχε ως συνέπεια οι κάτοικοι της Σιχάρ να πουν τα σπουδαία λόγια που έχουμε στην επικεφαλίδα τούτου του σχολίου.

Πρώτα οι Σαμαρείτες πίστεψαν τη μαρτυρία της γυναίκας που είχε συναντήσει πρώτη τον Ιησού στο πηγάδι του Ιακώβ. Και ως αρχή αυτό ισχύει για κάθε γνωριμία και γνώση-όχι μόνο αναφορικά με ζητήματα πνευματικά. Οι μεγαλύτεροι λόγιοι και διδάσκαλοι υπήρξαν πρώτα μαθητές που έπρεπε να αφομοιώσουν ό,τι άλλοι ήξεραν και τους δίδαξαν.

Κατόπιν οι Σαμαρείτες πήραν τα λόγια της γυναίκας στα σοβαρά και είδαν την ανάγκη τους να ενεργήσουν αμέσως ανάλογα. Έτσι έτρεξαν εκεί που ήταν ο Ιησούς. Και ακόμη ύστερα από τις πρώτες εντυπώσεις τους εξακολουθούσαν να πιστεύουν βασιζόμενοι στη μαρτυρία της γυναίκας. Όμως ήρθε η αποφασιστική στιγμή. Η προσωπική επαφή και γνωριμία με τον Ιησού τους έκανε να καταλάβουν Ποιος στην πραγματικότητα ήταν. Έτσι έφτασαν στο συμπέρασμα πως Αυτός ήταν «Ο Σωτήρ τους κόσμου». Αυτή η ομολογία ήταν σαφώς ανώτερη από μια απλή παραδοχή του Ιησού ως του αναμενόμενου Μεσσία. Και τώρα ας κάνουμε στους εαυτούς μας τη σπουδαία τούτη ερώτηση: μήπως η δική μας «πίστη» είναι μόνο από δεύτερο χέρι; Αν ναι, τότε δεν πρόκειται για πίστη που σώζει. Πρέπει να πιστεύουμε στον λόγο του Χριστού και να Τον έχουμε γνωρίσει και δεχτεί ατομικά. Μόνο τότε θα έχουμε σωτηρία και αιώνια ζωή.